Maak kennis met de veelzijdige 19-jarige, die deze week met de WorldTour-ploeg aan de start staat van de Tour de l'Ain.
Slovenië is misschien een klein land met slechts twee miljoen inwoners, maar het bracht deze eeuw al enkele van de beste renners voort: winnaars van grote rondes, Monumenten en wereldkampioenschappen. Dat succes heeft een sterke wielercultuur gecreëerd, waardoor veel jonge renners ervan dromen ooit prof te worden en naam te maken.
Een van hen is Erazem Valjavec. Dat is niet verrassend, want wielrennen zit in zijn familie. De 19-jarige begon op zevenjarige leeftijd met fietsen. De eerste jaren reed hij samen met zijn vader op de mountainbike, voordat hij op zijn tiende verjaardag zijn eerste racefiets kreeg. Kort daarna sloot hij zich aan bij de lokale club KK Sava Kranj. Sindsdien maakte hij een indrukwekkende ontwikkeling door, die hem begin 2025 een plaats opleverde bij Soudal Quick-Step Devo.
Dit seizoen, zijn tweede bij onze opleidingsploeg, maakte Erazem indruk met het vele werk dat hij voor de ploeg verzette, zijn constante prestaties op uiteenlopende parcoursen en zijn resultaten. Zo reed hij twee keer naar een top-10-notering in de Tour du Rwanda en werd hij knap achtste in het eindklassement van de Oberösterreich Rundfahrt. In aanloop naar de Tour de l'Ain, waar hij deze week samen met Soudal Quick-Step koerst, spraken we met hem over zijn seizoen, zijn ambities voor de komende maanden en zijn doelen voor de lange termijn.
Een jeugd vol plezier
"Ik hou van wielrennen en heb ontzettend veel mooie herinneringen aan mijn eerste jaren op de fiets. Destijds draaide het vooral om plezier maken. Naast onze club lag een afgesloten parcours waar we trainden. Dat was veilig en we konden er goed onze stuurvaardigheid verbeteren. Elke zomer maakten we met de fiets een tocht van Kranj naar het Meer van Bled en terug. Dat was ongeveer 70 kilometer. Onderweg stopten we om te zwemmen en iets te eten. Als ik daaraan terugdenk, behoren die dagen tot mijn mooiste herinneringen. In de winter verruilde ik de fiets voor langlaufen, samen met mijn vader in Pokljuka.
Later begon ik wielrennen steeds vaker op televisie te volgen. Alejandro Valverde was de eerste renner voor wie ik supporterde, daarna Peter Sagan. Maar als ik eraan denk om prof te worden, dan is mijn vader mijn grootste voorbeeld. Ik wil net zo goed worden als hij was."
Een lastig eerste jaar als junior
"In mijn eerste jaar als junior had ik het moeilijk door de langere afstanden van de wedstrijden, maar in mijn tweede seizoen ging het al een stuk beter. Eerlijk gezegd draaide dat eerste jaar ook nog vooral om plezier maken en trainde ik minder dan veel andere renners. Toch kon ik goed meekomen en dat gaf me veel motivatie en vertrouwen.
Alles veranderde in mijn tweede seizoen, toen Soudal Quick-Step me onder zijn vleugels nam. Ik ging mee op trainingskampen in de winter en leerde ontzettend veel. Ik voelde me steeds beter in de wedstrijden en dat kwam tot uiting in Parijs-Roubaix voor junioren. Dat blijft tot op vandaag mijn mooiste dag op de fiets.
Na mijn ontwikkeling als junior maakte ik begin 2025 de overstap naar de Devo-ploeg. Dat was geen gemakkelijk seizoen, omdat ik in de tweede helft van het jaar ziek werd en ook knieproblemen kreeg. Dit jaar lijkt alles echter perfect op zijn plaats te vallen. Ik merk dat ik zowel fysiek als mentaal veel sterker ben geworden en dat ik mijn ploeggenoten kan helpen in belangrijke wedstrijden."
Ik heb geleerd dat we alleen mooie resultaten kunnen behalen als we als één ploeg koersen, als een echte Wolfpack.
"Ook het koersen met de WorldTour-ploeg heeft me enorm geholpen. Het was een fantastische ervaring om in Spanje en tijdens de Settimana Internazionale Coppi e Bartali samen te zijn met de profs en van hen te leren.
Wat mijn persoonlijke resultaten betreft, ben ik het meest trots op de Oberösterreich Rundfahrt van vorige maand. Niet alleen omdat ik in de top tien eindigde, maar ook omdat ik Henrique elke dag kon helpen en hij uiteindelijk de eindzege voor de ploeg pakte."
Grote ambities voor het najaar (en de toekomst)
"Na een goed trainingskamp kijk ik ernaar uit om mijn seizoen te hervatten in de Tour de l'Ain. Ik ben enthousiast om daar te koersen. We hebben een sterke ploeg en starten met veel vertrouwen dat we mooie resultaten kunnen behalen. Voor de rest van het seizoen staat er een mooi programma op mij te wachten.
Mijn grootste doelen zijn de wereldkampioenschappen en de Europese kampioenschappen, vooral omdat dat laatste evenement dicht bij mijn woonplaats wordt verreden. Ik kan niet wachten op die wedstrijd. Op dit moment weet ik nog niet precies welk type wedstrijden mij het beste ligt, maar ik ben ervan overtuigd dat ik zal ontdekken waar ik de beste resultaten kan behalen."
Ik hou van kasseien, maar ik denk dat mijn kwaliteiten het best tot hun recht komen op beklimmingen tot ongeveer vijf kilometer.
"Ik wil ook blijven werken aan langere beklimmingen. Ik geloof dat als ik die goed overleef, ik aan het einde van een zware wedstrijd nog altijd snel kan sprinten vanuit een uitgedunde groep.
We zullen zien waartoe ik in staat ben zodra ik prof word, maar ik droom ervan een sterke klassiekerrenner te worden en wedstrijden als de Ronde van Vlaanderen, Parijs-Roubaix en Luik-Bastenaken-Luik te winnen. Dat zijn de koersen waarmee je geschiedenis schrijft."
Photo credit: ©Dario Belingheri / Getty Images
