De voormalig Italiaans kampioen behaalde zijn beste resultaat ooit in een Monument na een sterke collectieve prestatie van het team.
Filippo Zana finishte zondag als tiende in Luik-Bastenaken-Luik, maar die uitslag vertelt slechts een deel van het verhaal. Soudal Quick-Step reed een bijzonder sterke koers op het zware parcours van La Doyenne, dat zijn 112e editie beleefde.
De renners van Soudal Quick-Step zaten in bijna alle belangrijke fases van de wedstrijd mee, waaronder ook de beslissende ontwikkeling die de eerste 150 kilometer kleur gaf. Na een valpartij op amper drie kilometer van de start brak het peloton in stukken. Een kopgroep van 52 renners ontstond, met daarin Pascal Eenkhoorn, Dylan van Baarle en Louis Vervaeke.
Op de Côte de Saint-Roch liep de voorsprong op tot vier minuten, wat alarmbellen deed rinkelen in het peloton. Verschillende teams sloegen de handen in elkaar om het gat te dichten. Op de Col de Haussire moesten enkele renners uit de kopgroep lossen en slonk de marge naar twee minuten. Die trend zette zich voort tot op 90 kilometer van de finish, toen de achtervolgers uiteindelijk weer aansluiting vonden.
Daarna probeerden Eenkhoorn en Max Schachmann opnieuw weg te rijden, maar het peloton bleef samen tot op de flanken van La Redoute. Daar ontplofte de koers opnieuw. Twee renners reden weg, terwijl daarachter een achtervolgende groep ontstond met Steff Cras, Mauri Vansevenant en Filippo Zana namens The Wolfpack.
Zana plaatste meerdere aanvallen in een poging om zich los te maken en mee te strijden voor het podium op de Quai des Ardennes. Zijn concurrenten reageerden telkens alert. Ook op de vlakke slotkilometers werd nog geprobeerd verschil te maken, maar Steff Cras leverde sterk werk door alles weer samen te brengen en zo een sprint van een uitgedunde groep mogelijk te maken. Dankzij dat voorbereidende werk kon Zana naar een tiende plaats sprinten in Luik-Bastenaken-Luik. Dat resultaat volgde amper vier dagen nadat hij ook al de best geklasseerde renner van het team was in de Waalse Pijl.
“Het was een heel zware dag, nog moeilijker door die gevaarlijke vroege vlucht met enkele favorieten. Het peloton reed volle bak in de achtervolging. Op La Redoute brak de koers definitief open. We zaten met drie man mee in de achtervolgende groep en ik heb vaak geprobeerd weg te rijden, maar telkens kwamen ze terug. Zo’n sprint na een zware koers is altijd hectisch. Ik begon iets te ver, maar ik ben blij dat ik toch top-10 reed. We hebben als ploeg een sterke wedstrijd gereden en ik ben tevreden over mijn gevoel”, zei Zana na de snelste editie ooit van Luik-Bastenaken-Luik met een gemiddelde van 44,42 km/u.
Ook Mauri Vansevenant keek tevreden terug: “Het was een zware dag in het zadel, met vanaf de start een hoog tempo. Over meer dan 260 kilometer zou het altijd lastig worden. Ik zat goed geplaatst op La Redoute, maar de renners die daar wegredden waren gewoon van een ander niveau. Toch mogen we tevreden zijn over hoe we vandaag als ploeg gekoerst hebben. We waren van start tot finish een echte Wolfpack.”
Photo credit: ©Dario Belingheri / Getty Images
