Davide Bramati heeft een lange en kleurrijke carrière achter de rug. Brama begon al op achtjarige leeftijd met fietsen en was zeventien jaar lang profrenner. Op zijn palmares staan onder meer overwinningen in de Volta a Portugal, de Vuelta a Aragón, de Vuelta a Murcia en een etappe in de Vuelta a España.
“Ik heb in mijn carrière met veel sterke renners gereden”, vertelt Bramati. “Toen ik tussen 1997 en 2002 bij Mapei reed, was dat het beste team ter wereld. De ploeg bestond uit ongelooflijke renners die overal wonnen, net zoals wij dat vandaag doen.”
Brama stopte in 2006 na de Giro d’Italia en begon meteen aan zijn carrière als sportdirecteur. “Ik ben al sinds 2003 bij dit team, wat betekent dat ik er al bij ben sinds het begin. Ik hou van mijn collega’s. Ik hou van deze groep. Voor mij voelt deze groep als familie. Het grootste deel van het jaar ben ik met hen onderweg. Sommige van deze mannen ken ik zelfs nog van bij Mapei, dus die relaties bestaan al heel lang. Ik denk dat het soms niet goed is om om de drie of vier jaar van team te veranderen. Natuurlijk, als iemand zich ergens niet goed voelt, kan een verandering positief zijn. Maar als je je goed voelt op een plek, is het beter om te blijven.”
Brama is een grote fan van Juventus Torino, een club die hem jaar na jaar veel voldoening schenkt. Daarnaast staat hij bekend om zijn passie, iets wat duidelijk te zien is in de vele beelden vanuit de ploegwagen wanneer onze renners winnen. “Ik hou van mijn job. In de wagen beleef ik het moment alsof ik zelf nog op de fiets zit. Op de dag dat ik die emotie niet meer voel, weet ik dat het tijd is om met het wielrennen te stoppen. Ik hou ervan wanneer iemand wint of alles probeert om te winnen. Voor mij is dit pure passie. Na mijn studies ging ik eerst in een fabriek werken, acht tot negen uur per dag. Op een bepaald moment zei iets in mijn hoofd dat ik beter moest doen wat ik echt graag deed, en dat was wielrennen. Vanaf dat moment heb ik nooit meer willen veranderen wat ik deed. Zo zit ik in elkaar. Als ik ergens passie voor voel, verander ik niet. In mijn hele carrière heb ik maar bij een paar teams gewerkt. Ik volg mijn gevoel en wanneer dat gevoel verdwijnt, stop ik.”
